ابن بطوطه .(1376). سفرنامۀ ابن بطوطه (رحله‌بن‌بطوطه). جلد1. مترجم: محمدعلی موحد. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.

ابن خلدون، عبدالرحمان بن محمد. (1385). مقدمه­ی ابن خلدون. جلد اول و دوم. مترجم: محمّد پروین گنابادی. چ یازدهم. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.

استونز، راب (1383). متفکران بزرگ جامعه‌شناسی، مهرداد میردامادی، تهران، مرکز.

آشوری، داریوش. (1397). عرفان و رندی در شعر حافظ، تهران: نشر مرکز.

آژند، یعقوب. (1388). «تعامل فرهنگ­های ایرانی، ترکی و اسلامی در شیراز سده­ی هشتم و نهم قمری». تاریخ ایران شماره­ی 5/ 60.  صص 16- 1.

استعلامی، محّمد. (1387). حافظ به گفته­ی حافظ، یک شناخت منطقی. تهران: نگاه.

استعلامی، محّمد (1399). قلندریّات و قلندریان. روزنامه­ی اطّلاعات. پنج­شنبه 6 شهریور 1399.

امامی، نصرالله. (1387). «سیرت صوفیان در شعر حافظ». مجله­ی حافظ­پژوهی. به کوشش جلیل سازگارنژاد. شیراز: مرکز حافظ­شناسی شیراز با همکاری قطب علمی «پژوهش­های فرهنگی و ادبی فارس».

بحرانی­پور، علی؛ زارعی، سیده زهرا. (1389). «خاستگاه­های اقتدار و مقبولیت اجتماعی سلسله­ی آل اینجو،754- 725ه.ق». فصلنامه علمی­ـ پژوهشی تاریخ اسلام و ایران دانشگاه الزهرا (س). سال بیستم. دوره­ی جدید. شماره­ی 8. پیاپی. زمستان 1389. صص 53- 29.

بهار، مهرداد. (1388). نگاهی به­تاریخ اساطیر ایران باستان. به کوشش سیروس شمیسا. تهران: علم.

پاینده، حسین. (1397). «خوانش متن به مثابه­ی تاریخ­گرایان نوین (تحلیل گفتمان­های سووشون)». مطالعات فرهنگی و ارتباطات. شماره­ی 53. زمستان 1397. صص 39- 11.

  پین، مایکل. (1386).فرهنگ اندیشه­ی انتقادی از روشن­فکری تا پسامدرنیته.ترجمه­ی پیام یزدانجو. تهران: مرکز.

توسلی، غلامعباس.(1386). نظریه­های جامعه شناسی. تهران.سمت.

جعفرپور، میلاد؛ علوی­مقدم، مهیار. (1392). «مضمون عیاری و جوانمردی و آموزه‌های تعلیمی- القایی آن در حماسه‌های منثور. مطالعه موردی: سمک عیار، داراب‌نامه و فیروزشاه‌نامه». مجله­ی متن­شناسی ادب فارسی. دوره­ی 5. شماره­ی 3. پاییز 1392: صص 36- 13.

جلالی، مهدیه؛ آقاحسینی، حسین؛ محمودی؛ مریم. (1397). «جایگاه لولی در ادب فارسی با تکیه بر کلیات شمس». مجله­ی پژوهش­های عرفانی. علمی­ـ پژوهشی. شماره­ی 36. بهار 1380. صص 24- 1.

حافظ ­ابرو، عبدالله­بن لطف­الله، (1380)،زبده­التواریخ، چهار مجلد، محقّق و مصحّح: سیدکمال­جوادی، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

حافظ، شمس‌‌الدین محمد.(1394). دیوان حافظ، براساس نسخه­ی غنی و قزوینی. به کوشش: رضا کاکایی دهکردی، چاپ6، تهران: ققنوس.

حاکمی والا، اسماعیل.(1346). « آیین ­فتوّت و عیاری».  سخن، ش193: 278- 271.

حسن­آبادی، محمود. (1386). «سمک­عیار، افسانه یا حماسه؟». فصلنامه­ی دانشکده­ی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، س40. ش158: صص 56- 38.

حصوری، علی. (1391). حافظ از نگاهی دیگر. تهران: سرچشمه.

خسروبیگی، هوشنگ؛ صادقی­فرد، مژگان. (1397). «بررسی­ بنیان­های مشروعیّت حکومت آل مظفر (795- 713ق)». مطالعات تاریخ اسلام. سال دهم. شماره­ی 39. زمستان 1397. صص 49- 27.

داد، سیما. (1390). فرهنگ اصطلاحات ادبی؛ واژه­نامه­ی مفاهیم و اصطلاحات ادبی فارسی و اروپائی (تطبیقی و توضیحی). چ پنجم. تهران: مروارید.

دهخدا، علی­اکبر. (1371). لغت­نامه. تهران: دانشگاه تهران.

سعدی، مصلح بن عبدالله. (1393). کلیات سعدی. تصحیح محمد علی فروغی. تهران: لیدا.

سوسور، فردیناند. (1378). دوره­ی زبان شناسی عمومی. ترجمه­ی کورش صفوی، تهران: نشر هرمس.

شبانکاره­ای، محمّد بن علی بن محمّد، (1381)، مجمع­الانساب، دو مجلد،  محقّق و مصحّح: میرهاشم محدث، تهران: امیرکبیر.

شفیعی­کدکنی، محمّدرضا. (1387). قلندریّه در تاریخ. چاپ سوم. تهران: سخن.

فتحی، حسین. (1391) .«بررسی نقاط ضعف و قوّت خوانش غزلی از حافظ طبق رویکرد تاریخ­­گرایی قدیم». ششمین همایش­ ملی پژوهش­های ادبی. دانشگاه شهید بهشتی و انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی. 5 و 6 دی­ماه 1391.

قبادی، حسینعلی.(1386). «تاثیرشاهنامه­ی فردوسی بر ادبیات عیاری». فصلنامه­ی زبان و ادب فارسی دانشکده ادبیات و علوم­انسانی دانشگاه تبریز. ش201: 96- 63.

کزازی، میرجلال­الدین. (1385). نامه­ی باستان. تهران: سمت.

کزازی، میرجلال­الدین (1384). آب و آیینه (جستارهایی در ادب و فرهنگ). تبریز: آیدین.

کشاورز بیضایی، محمد. (1399). «بررسی آسیب­های اجتماعی و تاریخی قرن هشتم هجری در شعر حافظ شیرازی». مجله­ی ادبیات و پژوهش­های میان­رشته­ای. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. سال دوم. شماره­ی سوم. بهار و تابستان 1399. ص 259- 235.

لنار، ژاک. جامعه­شناسی ادبیات و شاخه­های گوناگون آن. درآمد بر جامعه­شناسی ادبیات. گزیده و ترجمه­ی محمدجعفر پوینده. تهران: نقش­جهان. 1377.

مرتضوی، منوچهر. (1365). مکتب حافظ. تهران: توس.

معین، محمّد، (1387)، فرهنگ فارسی معین، یک جلدی، تهران: اشجع.

میرزا بابازاده فومشی، بهنام؛ خجسته پور، آدینه؛ (1394). «خوانش متفاوت متون کلاسیک فارسی در پرتو تاریخ گرایی نو». مجله­ی متن پژوهی ادبی. شماره­ی 63. بهار 1394 صص 182- 161.

میلانی، عباس. (1380). تجدّد و تجدّدستیزی در ایران. تهران: اختران.

نیاز کرمانی، سعید. (1369). حافظ­شناسی. بخش4 از مجموعه­ی 15 جلدی حافظ­شناسی. پاژنگ.

Allen, Graham. (2000). Intertextuality, London:Routledge.

Foucault, Michel. (2002). The Archaeology of knowledge, trans. A. M. Sheridan smith. London: Routledge.

Montrose, Louis. (1992). “ New Historism” . Redrawing the Boundarise: the transformation of  English and American Litrary studies. Ed. Stephen Greenblatt and Giles Gunn. New York: MLA.